Men moet de dingen
Hun eigen, stille, onverstoorde ontwikkeling toestaan
Die diep van binnen komt
Die zich door niets gedrongen voelt
Of versneld kan worden
Alles is dragen - en
Dan baren
Rijpen als de boom, die zijn sappen niet haast
En gerust de stormen
Van de lente trotseert
Zonder de angst
Dat erna geen zomer
Zou kunnen komen
Die komt toch
Maar hij komt alleen voor de lijdzamen
Die er zijn alsof de eeuwigheid voor hun ligt
Zo onbezorgd stil en wijds
Men moet geduldig zijn
Met het onopgeloste in het hart
En proberen, de vragen zelf lief te hebben
Als geheime kamertjes
En als boeken die in een onbekende taal geschreven zijn.
Het gaat erom, met alles in het leven te staan
Als men de vragen zelf leeft
Leeft men misschien geleidelijk aan
Zonder het op te merken
Op een onbekende dag
Het antwoord naar binnen
Rainer Maria Rilke
Het wonder van het licht
Hoe het licht geboren werd?
Ik weet niet hoe het ging:
Ik weet het niet. Ik weet alleen
dat je er hard voor werken moet,
dat je geduld moet hebben
en vol moet houden,
ook dan, als er geen uitzicht
en geen toekomst lijkt.
Het wonder van het licht
is werkelijk een wonder.
Het wordt in stilte geboren, voltrekt zich
in de diepte van de ziel.
Zo heel lang was het donker
Zo heel lang wist ik niet hoe verder te gaan.
Zo heel lang wanhoopte ik.
Maar toen ik alle hoop verloren had
begon zich diep van binnen
iets te roeren, een gevoel,
zo teer en pril
dat ik het nauwelijks bespeurde.
Allengs werd de lente in mij sterker,
gloorde er hoop,
kon ik mij weer verbinden met de mensen
en de wereld om mij heen.
Zo werd ik stap voor stap
opnieuw geboren
Hans Stolp
Je bent geboren met kansen;
Je bent geboren met goedheid
en vertrouwen;
Je bent geboren met idealen
en dromen;
Je bent geboren met
grootsheid;
Je bent geboren met vleugels;
Je bent niet gemaakt om te
kruipen, doe dat dus niet!
Je hebt vleugels;
Leer ze te gebruiken en vlieg!
- Rumi (1207 - 1273)
Ik heb mij nu zo luid tot u gericht
dat uw zwijgen is gaan klinken
naar de stilte in een bladstil bos
nadat er 's nachts uit een tent
een kind geroepen heeft en het was
het mijne niet. Ik twijfel niet
aan uw bestaan zo lang u tot mij
zwijgt. Het is aan mij, u laat mij vrij
om uit uw echoënde stilte op te staan.
Willem Jan Otten